Slechthorendheid is in het begin zeer moeilijk vast te stellen. In de meeste situaties is het slechter wordende gehoor een langzaam proces en het gevolg van natuurlijke slijtage van het gehoororgaan. De omgeving past zich hier vaak op aan en spreekt in conversaties vaak wat harder. In dit geval worden, in het begin, vooral de hogere tonen niet meer gehoord. Woorden zijn dan nog wel redelijk verstaanbaar, maar de nuances in tonen, het ‘gevoel’ verdwijnt. Naast de natuurlijke slijtage kan gehoorverlies ook het gevolg zijn van een aangeboren afwijking of door langdurige blootstelling aan lawaai of harde muziek.

Nederland kent concrete definities voor slechthorendheid en doofheid. Deze zijn genormeerd aan het aantal Decibel (dB) dat er nog wordt waargenomen.

• 0 – 20 dB verlies : goedhorend
• 20-35 dB verlies : licht slechthorend
• 35-70 dB verlies : gemiddeld slechthorend
• 70-90 dB verlies : ernstig tot zwaar slechthorend
• vanaf 90 dB verlies : doof